Welke landen produceren de meeste HVO brandstof?

Wat is HVO-brandstof en waarom wordt het steeds belangrijker?

HVO-brandstof (Hydrotreated Vegetable Oil) is een synthetische diesel die wordt geproduceerd door plantaardige oliën en dierlijke vetten onder hoge druk en bij hoge temperatuur met waterstof te behandelen. Deze duurzame brandstof wordt steeds belangrijker omdat zij de CO2-uitstoot met wel 90% kan verminderen ten opzichte van traditionele diesel.

De groeiende populariteit van HVO komt voort uit de urgente behoefte aan klimaatvriendelijke alternatieven voor fossiele brandstoffen. In tegenstelling tot traditionele biodiesel kan HVO in elke verhouding met gewone diesel worden gemengd, zonder aanpassingen aan de motor. Dit maakt het een ideale overgangsoplossing voor bedrijven die hun CO2-voetafdruk willen verkleinen zonder grote investeringen in nieuwe voertuigen.

Welke landen zijn wereldwijd de grootste producenten van HVO-brandstof?

Finland, Singapore en Nederland zijn momenteel wereldwijd de grootste producenten van HVO-brandstof, met Finland als absolute koploper dankzij de grote raffinaderijen van Neste. Deze drie landen produceren samen meer dan 60% van de wereldwijde HVO-productie.

Finland domineert de markt met de raffinaderijen van Neste in Porvoo en Naantali, die jaarlijks miljoenen tonnen HVO produceren. Singapore huisvest een van ’s werelds grootste HVO-raffinaderijen, strategisch gepositioneerd voor de Aziatische markt. Nederland speelt een cruciale rol met raffinaderijen in de Rotterdamse haven, die profiteren van uitstekende logistieke verbindingen en toegang tot diverse grondstofstromen uit heel Europa en Afrika.

Andere belangrijke producenten zijn de Verenigde Staten, Zweden en Italië, waarbij de productiecapaciteit wereldwijd snel groeit om te voldoen aan de stijgende vraag naar duurzame brandstoffen.

Hoe wordt HVO-brandstof geproduceerd en uit welke grondstoffen?

HVO-brandstof wordt geproduceerd via een hydrobehandelingsproces waarbij plantaardige oliën, dierlijke vetten en gebruikte frituurolie met waterstof worden behandeld bij temperaturen van 300–400 °C en onder hoge druk. Dit proces verwijdert zuurstof en verzadigt de moleculen, waardoor een schone, synthetische diesel ontstaat.

De grondstoffen voor HVO-productie zijn divers en omvatten gebruikte frituurolie uit restaurants, dierlijke vetten uit slachtafval, palmolie-afval (POME), algen en specifiek gekweekte energiegewassen. De meest duurzame HVO wordt geproduceerd uit afvalstromen en restproducten, omdat deze niet concurreren met de voedselproductie.

Het productieproces bestaat uit meerdere stappen: voorbehandeling van de grondstof, hydrobehandeling in reactoren, scheiding van bijproducten en zuivering tot de gewenste brandstofkwaliteit. Moderne HVO voldoet aan de EN 15940-norm en kan direct worden gebruikt in dieselmotoren zonder modificaties.

Wat is het verschil tussen HVO en andere biobrandstoffen?

Het belangrijkste verschil tussen HVO en andere biobrandstoffen zit in de productietechnologie en de kwaliteit: HVO wordt chemisch geproduceerd via hydrobehandeling en heeft eigenschappen die vergelijkbaar zijn met die van fossiele diesel, terwijl traditionele biodiesel wordt gemaakt via verestering en andere eigenschappen heeft.

Traditionele biodiesel (FAME: Fatty Acid Methyl Esters) kan slechts in beperkte percentages (meestal maximaal 7%) met diesel worden gemengd vanwege problemen met oxidatie, bevriezing en motorcompatibiliteit. HVO daarentegen kan in elke verhouding worden gemengd of zelfs 100% puur worden gebruikt, zonder aanpassingen aan motor of brandstofsysteem.

Bio-ethanol, een andere bekende biobrandstof, wordt gebruikt in benzinemotoren en geproduceerd uit suikerrijke gewassen via fermentatie. HVO biedt echter een hogere energiedichtheid en betere stabiliteit dan bio-ethanol. Bovendien heeft HVO een langere houdbaarheid en presteert het beter bij lage temperaturen dan conventionele biodiesel.

Welke factoren bepalen waar HVO-raffinaderijen worden gebouwd?

De locatie van HVO-raffinaderijen wordt bepaald door toegang tot grondstoffen, bestaande raffinaderij-infrastructuur, overheidsbeleid en logistieke verbindingen. Landen met sterke beleidsondersteuning, goede haveninfrastructuur en beschikbaarheid van afvalvetten hebben de meeste HVO-productie aangetrokken.

Toegang tot diverse grondstofstromen is cruciaal, omdat HVO-raffinaderijen grote hoeveelheden plantaardige oliën en dierlijke vetten nodig hebben. Landen zoals Nederland en Singapore profiteren van hun positie als internationale handelshubs, waardoor zij gemakkelijk grondstoffen kunnen importeren uit verschillende werelddelen.

Bestaande raffinaderij-infrastructuur verlaagt de investeringskosten aanzienlijk, omdat veel componenten kunnen worden hergebruikt of aangepast. Overheidsbeleid speelt ook een belangrijke rol: subsidies, belastingvoordelen en verplichte bijmengpercentages maken HVO-productie economisch aantrekkelijker. Logistieke factoren, zoals toegang tot zeehavens, pijpleidingen en distributiecentra, bepalen de uiteindelijke rendabiliteit van een HVO-raffinaderij.

Voor Nederlandse mkb-bedrijven die geïnteresseerd zijn in duurzame brandstofoplossingen wordt HVO steeds toegankelijker. Neem contact met ons op om te ontdekken hoe HVO en andere duurzame brandstoffen kunnen bijdragen aan uw bedrijfsdoelstellingen en CO2-reductie.